Στο κέντρο του ναού υπήρχε ένα πανέμορφο βάζο που βρισκόταν εκεί εκατοντάδες χρόνια.

Σε μια στιγμή απροσεξίας, ο νεαρός μοναχός χτύπησε και έριξε το βάζο σπάζοντάς το με θόρυβο. Έκπληκτος και πανικοβλημένος ο νέος ζήτησε συγγνώμη από το δάσκαλο προσπαθώντας βιαστικά να μαζέψει τα κομμάτια του βάζου.

Περίμενε ότι ο δάσκαλος θα ήταν πολύ θυμωμένος αλλά αυτός δεν έμοιαζε καθόλου αναστατωμένος. Μόλις ο νέος ηρέμησε λίγο ρώτησε το δάσκαλο: «Δεν είστε θυμωμένος;»

«Όχι» απάντησε ο δάσκαλος».

«Γιατί όχι» ρώτησε ο νέος. «Ήταν ένα πολύτιμο αρχαίο βάζο και εγώ το κατέστρεψα με την απροσεξία μου».

Ο δάσκαλος απάντησε: «Για μένα το βάζο ήταν ήδη σπασμένο».

Πιστεύουμε ότι τα πράγματα έχουν διάρκεια, αλλά στην πραγματικότητα τίποτα δεν παραμένει το ίδιο. Αυτή η σκέψη όσο απλή και δεδομένη και αν φαίνεται, είναι ένα από τα πιο συναισθηματικά δύσκολα γεγονότα της ζωής.

Στην καθημερινή μας ζωή έχουμε μια αίσθηση συνέχειας (ξυπνούμε καθημερινά στον ίδιο χώρο, έχουμε συγκεκριμένη ρουτίνα) μέχρι να εμφανιστεί ένα δύσκολο γεγονός που αναστατώνει τη ζωή μας. Για παράδειγμα, απώλεια εργασίας, απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, οικονομικές δυσκολίες. Ποιος περίμενε ότι η ζωή μας θα αλλάξει μέσα σε λίγες στιγμές από το COVID-19!

Αυτό ονομάζεται παροδικότητα. Η αλλαγή και η αβεβαιότητα είναι γεγονός της ανθρώπινης ζωής. Η αλλαγή συμβαίνει συνέχεια. Οι εποχές αλλάζουν, η γη γυρίζει, οι σχέσεις αλλάζουν και μετασχηματίζονται, ο καιρός αλλάζει, οι κοινωνίες και οι πολιτισμοί έρχονται και φεύγουν. Όλα βρίσκονται σε μια συνεχή αλλαγή.

«Τα πάντα ρει» είχε πει ο Ηράκλειτος.

Καμιά στιγμή δεν είναι ακριβώς η ίδια με οποιαδήποτε άλλη στιγμή. Αυτό δεν είναι εύκολο να βιωθεί και να γίνει αποδεκτό γιατί θέλουμε ασφάλεια και μια αίσθηση συνέχειας στη ζωή μας. Προσπαθούμε να έχουμε μια ασφαλή δουλειά, μόνιμη κατοικία, «παντοτινή» σχέση. Ωστόσο, η ζωή δεν μπορεί να το εξασφαλίσει.

Ένας από τους βασικούς στόχους της πρακτικής Μindfulness είναι να βιώσουμε ότι η ζωή μας και ο κόσμος αλλάζουν κάθε στιγμή.

Μέσα από την πρακτική αρχίζουμε να παρατηρούμε ότι καμιά αναπνοή δεν είναι ίδια με την προηγούμενη ή την επόμενη. Παρατηρούμε τον πόνο που συνέχεια αλλάζει μορφή. Παρατηρούμε τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας που αναδύονται και φεύγουν. Παρατηρούμε τους ήχους που έρχονται και εξαφανίζονται

Η πρακτική Μindfulness μας δίνει τη δυνατότητα αναγνωρίσουμε την κατάσταση, να τη βιώσουμε, να χαλαρώσουμε και να αποδεχθούμε την κατάσταση και τελικά να νιώσουμε “ασφαλείς στην ανασφάλεια μας”.

Και όταν λέμε να αποδεχθούμε την κατάσταση δεν εννοούμε να την αποδεχθούμε παθητικά. Υπάρχει μεγάλη ενέργεια στην αποδοχή.

Αποδοχή σημαίνει «αναγνωρίζω ότι έτσι έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή». Αυτό ηρεμεί το νευρικό μας σύστημα και δημιουργεί το χώρο μέσα από τον οποίο μπορούμε με νηφαλιότητα να αποφασίσουμε τι είναι καλύτερο να κάνουμε τη δεδομένη στιγμή.

Με αυτό τον τρόπο η πρακτική Μindfulness μας επαναφέρει στο παρόν και μας επιτρέπει να ζήσουμε τη ζωή χωρίς να περιορίζουμε την ενέργειά μας και τη σκέψη μας.

Μικρή πρακτική

Όταν ξυπνάς ποια είναι η πρώτη σκέψη που έρχεται στο μυαλό σου;

Έχει ενδιαφέρον να το γράψεις. Μείνε στο κρεβάτι για λιγότερο από μισό λεπτό και ανάπνεε. Θυμήσου πόσο πολύτιμη και παροδική είναι αυτή η ζωή. Έτσι θα έχεις τη δέσμευση να ζήσεις όλη την ημέρα επειδή η ζωή είναι πολύτιμη. Θα εκτιμήσεις τα πάντα και θα ασχοληθείς περισσότερο με αυτό που κάνεις.

Πριν πας για ύπνο κάθε βράδυ, σκέψου πώς πέρασε η ημέρα σου. Θυμήσου 3 καλές στιγμές και 2 δύσκολες στιγμές μέσα στην ημέρα και αναρωτήσου «τι έμαθα;». Κάνε το χωρίς κριτική ή αυτοκριτική. Θα κατανοήσεις για τον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό σου και τον τρόπο που ζεις την κάθε στιγμή. Αυτό θα σου δώσει κίνητρο, θάρρος και δέσμευση να ζήσεις την επόμενη ημέρα περισσότερο επικεντρωμένος και με περισσότερο νόημα.