Έτυχε να περάσω 12 ημέρες του Αυγούστου στο νοσοκομείο λόγω ασθένειας ενός αγαπημένου μου προσώπου. Αν έχετε περάσει λίγες μέρες στο νοσοκομείο λόγω ασθένειας κάποιου κοντινού σας προσώπου ίσως να γνωρίζετε ότι είναι μια από τις πολύ στρεσογόνες καταστάσεις ιδιαίτερα όταν περνάς σχεδόν όλη την ημέρα ( και τη νύχτα) εκεί.

Μέσα στις 2 πρώτες ημέρες χωρίς να το καταλάβω έπινα σχεδόν 5 καφέδες την ημέρα και έτρωγα ό,τι έβρισκα μπροστά μου. Κατέβαινα στο κυλικείο του νοσοκομείου και αγόραζα μπισκότα, σάντουιτς, μηλόπιτες, σάντουιτς, μπάρες δημητριακών, ρυζόγαλο και ό,τι άλλο μπορούσε να προσφέρει το κυλικείο.

Ήταν το βράδυ της 2ης ημέρας όταν μαζί με ένα σάντουιτς στο χέρι βγήκα να κάνω μια βόλτα στο προαύλιο του νοσοκομείου. Τρώγοντας το σάντουιτς στον αυτόματο πιλότο, ένιωσα ένα πόνο στο στομάχι και αυτό με έκανε να σταματήσω. Eκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι δεν έτρωγα το σάντουιτς αλλά το άγχος μου. Έτρωγα για να γεμίσω όχι ένα κενό στο στομάχι μου αλλά τον πόνο στην καρδιά μου και την κούραση μου.

Το να τρώμε συνειδητά δεν είναι κάτι που μαθαίνουμε από παιδιά. Η ικανότητα να έχουμε επίγνωση γιατί τρώμε και τι τρώμε την κάθε στιγμή είναι μια από τις πλευρές του mindfulness

Κατά την Jan Chozen Bays.υπάρχουν 7 είδη πείνας:

  1. Οπτική πείνα: oλοι τη γνωρίζουμε! Ιδιαίτερα όταν πάμε και ψωνίζουμε στο σουπερ μάρκετ πεινασμένοι
  2. Ρινική πείνα: όταν μυρίζουμε κάτι και παρόλο που δεν πεινάμε θέλουμε σαν υπνωτισμένοι να το αγοράσουμε και να το φάμε
  3. Στοματική πείνα: οτιδήποτε δίνει ευχαρίστηση στη στοματική κοιλότητα.
  4. Στομαχική πείνα: Η πείνα που προέρχεται από το στομάχι.
  5. Κυτταρική πείνα: Τι πραγματικά χρειάζεται το σώμα (όχι μόνο το στομάχι). Μπορεί να χρειάζεται νερό, πρωτεΐνες, λίπος, βιταμίνες κλπ. Είναι ο συντονισμός που έχουμε για τα θρεπτικά συστατικά που κάθε στιγμή χρειάζεται το σώμα μας
  6. Νοητική πείνα: Είναι η πείνα που συνήθως βασίζεται στην απολυτότητα. Στο τι είναι γενικά καλό ή κακό φαγητό. Τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» του νου. Και πολλές φορές αυτού του είδος πείνας ακολουθεί εξαντλητικές ή περίεργες δίαιτες
  7. Η πείνα της καρδιάς: H πείνα επειδή είμαστε μόνοι ή αντιμετωπίζουμε ψυχολογικά προβλήματα, άγχος, θλίψη.

 

Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν για να τρώμε με σκοπό να έχουμε ενέργεια και να είμαστε υγιείς και όχι επειδή αντιμετωπίζουμε ένα από τα 7 είδη πείνας

  1. Επιβραδύνετε: Συνήθως τρώμε βιαστικά για να τελειώνουμε με το φαγητό και να συνεχίσουμε με πιο σημαντικά πράγματα. Με αυτόν τρόπο δεν γευόμαστε το φαΐ μας. Όταν μασάμε αργά λαμβάνουμε μεγαλύτερη ικανοποίηση, καταλαβαίνουμε τη υφή και τις διαφορετικές γεύσεις και ο εγκέφαλος έχει χρόνο να επεξεργαστεί την πληροφορία «Χόρτασα». Δώστε τουλάχιστον 20 λεπτά στον εαυτό σας για να φάτε ένα γεύμα. Ένας καλός τρόπος επίσης είναι σε κάθε μπουκιά να αφήνουμε το πιρούνι και το μαχαίρι στο πιάτο μέχρι να μασήσουμε τη μπουκιά μας.
  2. Stop Πριν φάτε κοιτάξτε τη μερίδα και σκεφτείτε «Σε μια κλίμακα από το 1 έως το 10 όπου 1 σημαίνει δεν πεινάω καθόλου και 10 πεινάω πολύ που βρίσκομαι αυτή τη στιγμή» Αυτό θα σας δείξει πόσο πραγματικά πεινάτε και πόση ποσότητα φαγητού χρειάζεται πραγματικά το σώμα σας.
  3. Ενέργεια: Αναρωτηθείτε αν το πιάτο μπροστά σας θα σας δώσει ενέργεια ή ψυχολογική ανακούφιση.
  4. Να είστε παρόντες: Το να τρώμε αργά και το μυαλό μας να περιπλανιέται μακριά από το φαγητό δεν είναι mindful eating. Εξασκηθείτε στο να είστε κάθε στιγμή παρόντες σε κάθε μπουκιά. Και όταν το μυαλό περιπλανιέται σε άλλα πράγματα, μαλακά και σταθερά οδηγήστε το πίσω στο φαγητό έχοντας επίγνωση για παράδειγμα τη μυρωδικά, το χρώμα, τη γεύση, την ποσότητα της κάθε μπουκιάς, τη θερμοκρασία του φαγητού στο στόμα, του μασήματος, της κατάποσης.
  5. Ευγνωμοσύνη: πολλές φορές παίρνουμε πράγματα δεδομένα. Ένα από αυτά είναι και το καθημερινό φαγητό μας για τους περισσότερους από εμάς. Πριν ή και μετά το φαγητό αφιερώστε λίγο χρόνο και σκεφτείτε ότι για να έρθει αυτό το φαγητό στο τραπέζι σας μια ολόκληρη αλυσίδα ανθρώπων, ζώων και φυτών εμπλέκεται στη διεργασία.

Το να τρώμε συνειδητά είναι άσκηση μυαλού, σώματος και καρδιάς. Όταν τρώμε συνέχεια δεν αφήνουμε τα όργανα της πέψης μας να ξεκουραστούν. Δεν δίνουμε την ευκαιρία στους εαυτούς μας να πεινάσουμε πραγματικά και να απολαύσουμε το φαγητό μας. Όσο μεγαλύτερη επίγνωση έχουμε, τόσο πιο εύκολα μπορούμε να αλλάξουμε τα μοτίβα και τις συνήθειες που δεν μας είναι χρήσιμες.