Η Εργαλειοθήκη 

Πολλά χρόνια πριν, ο διάβολος αποφάσισε να πουλήσει τα εργαλεία του.

Τα καθάρισε και τα έβαλε σε σειρές μέσα σε  ένα  μεγάλο γυάλινο κουτί ώστε όλοι να μπορούν να τα βλέπουν.  Και τι σειρές ήταν αυτές! Έβαλε το αστραφτερό στιλέτο της ζήλιας  και δίπλα σε αυτό έβαλε το βαρύ σφυρί του θυμού. Σε κάποιο άλλο σημείο είχε το τόξο της απληστίας και  δίπλα σε αυτό υπήρχαν  τα δηλητηριασμένα βέλη του πόθου και του φθόνου.

Σε κάποια άλλη σειρά υπήρχαν τα όπλα του φόβου, της έπαρσης και του μίσους.  Στο καθένα από αυτά είχε δοθεί μεγάλη προσοχή στην παρουσίαση και το καθένα είχε ένα καρτελάκι με το όνομα και την τιμή . Όμως, εντελώς ξεχωριστά από τα άλλα εργαλεία, σε μια γωνία υπήρχε  ένα όχι τόσο εντυπωσιακό  και  μάλλον κακομεταχειρισμένο ξύλινο ραβδί  με την ταμπέλα «Αποθάρρυνση». Παραδόξως η τιμή αυτού του εργαλείου ήταν  πιο υψηλή από ότι όλα τα άλλα εργαλεία μαζί.

Όταν ρωτήσανε το διάβολο το λόγο αυτός απάντησε: «Ο λόγος που η τιμή αυτού του εργαλείου είναι τόσο υψηλή, είναι επειδή  ξέρω ότι είναι το μόνο εργαλείο στην εργαλειοθήκη μου, που μπορεί να πετύχει όπου όλα τα άλλα αποτυγχάνουν»  και χάιδεψε με αγάπη  το μικρό  κομμάτι ξύλο. «Αν μπορέσω να βάλω αυτό το μικρό ξύλο στο μυαλό κάποιου» συνέχισε ο διάβολος «τότε η πόρτα ανοίγει για οτιδήποτε άλλο» και χαμογέλασε.  «Δεν υπάρχει τίποτα πιο θανατηφόρο από την Αποθάρρυνση»