Μεγάλη Εβδομάδα, Μεγάλη Παρασκευή. Πέρυσι περιμέναμε ότι αυτό το Πάσχα θα ήταν καλύτερο. Όμως, οι προσδοκίες μας ήταν αρκετά υψηλές φαίνεται.

Ο COVID επηρέασε και εξακολουθεί να επηρεάζει τόσες πολλές πτυχές της ζωής μας και για μια ακόμη φορά αυτό το Πάσχα κάποιοι θα το περάσουν μακριά από τους αγαπημένους τους και κάποιοι άλλοι ήδη θρηνούν την απώλεια των αγαπημένων τους προσώπων.

To Πάσχα σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τον καθένα.

Δεν θα γράψω σε αυτό το άρθρο για το πώς να περάσετε περισσότερο ενσυνείδητα αυτές τις ημέρες. Περισσότερο σκεφτόμουν τι σημαίνει για τον καθένα από εμάς η Μεγάλης Εβδομάδα κυρίως αυτή την εποχή της πανδημίας.

Είμαστε μακριά ο ένας από τον άλλο αλλά την ίδια στιγμή η ίδια η ασθένεια μας ενώνει σε ένα παγκόσμιο επίπεδο. Η διερεύνηση αυτής της περιόδου με περισσότερη προσοχή μπορεί να έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Μπορεί να μας διδάξει την εύρεση σκοπού μέσα από τη σύνδεση με τον εαυτό μας, την ανθρώπινη φύση και ολόκληρη την κοινωνία.

Το Πάσχα ως μυστήριο και γιορτή κρύβει πολλά μηνύματα. Η Μεγάλη Εβδομάδα περικλείει πολλά συναισθήματα: πόνο, φόβο, αγάπη, συμπόνια, απώλεια, αγωνία, ελπίδα. Σκέφτομαι ότι είμαστε αρκετά βαθιά μέσα στην αγωνία του «Πάθους» είτε το θέλουμε είτε όχι. Ζούμε την αδικία, την ανθρώπινη αδυναμία. Aυτή η περίοδος μας θυμίζει ότι όλοι μας μοιραζόμαστε τα ίδια συναισθήματα και είμαστε ίδιοι μπροστά στη ζωή και στο θάνατο.

Σήμερα όλοι (ή πολλοί από εμάς) βρισκόμαστε σε ένα μέρος πόνου, θλίψης, απώλειας, αμφισβήτησης. Κάποιοι βρίσκονται σε απόγνωση και από πολλά στόματα αμφισβητείται το νόημα σε όλο αυτό που ζούμε.,

Ιδιαίτερα το διάστημα μεταξύ της Μεγάλης Παρασκευής μέχρι την Κυριακή είναι μια παύση. Είναι μια στιγμή σιωπής. Αυτό το διάστημα είναι για να μας θυμίσει αν είμαστε ικανοί να «μένουμε» με το δύσκολο χωρίς να προσπαθούμε να αποστρέφουμε το βλέμμα μας από αυτό. Και έχουμε αντιμετωπίσει πολλά δύσκολα όλον αυτό το χρόνο.

Το ίδιο κάνουμε και στην πρακτική Mindfulness. Οτιδήποτε δύσκολο αναδύεται μας μαθαίνει να μένουμε μαζί του χωρίς να το αποφεύγουμε. Μας μαθαίνει να διερευνούμε τη δυσκολία, να συμμετέχουμε, να εμπεριέχουμε, να αποδεχόμαστε. Να μένουμε με τους φόβους και τις αγωνίες μας και να τις αντιμετωπίζουμε.

Την ίδια στιγμή αυτό είναι ένα διάστημα ανάπαυσης ανάμεσα στην απόγνωση, την απόλυτη θλίψη και στην ελπίδα και το νέο ξεκίνημα.

Είναι η νίκη πάνω στην απελπισία και το φόβο και η εύρεση νέας ζωής και ελπίδας. Σε μια εποχή που ο φόβος, η αγωνία και η απώλεια είναι φυσικό επακόλουθο της κατάστασης που ζούμε, η αναζήτηση ελπίδας, χαράς, ασφάλειας και συμπόνιας φωλιάζει στα καρδιές όλων μας.

Αυτή η ιστορία της Ανάστασης είναι μια πρόσκληση για να προσπαθούμε και να κοιτάζουμε βαθύτερα. Να δούμε λίγο διαφορετικά. Όσοι έχουμε μια καθημερινή πρακτική γνωρίζουμε ότι μέσα από αυτήν κάθε στιγμή προσπαθούμε να μένουμε ξύπνιοι, επικεντρωμένοι και αφυπνισμένοι. Αυτή την περίοδο μέχρι την Κυριακή αναζητήστε τις δικές σας μικρές «αναστάσεις». Είναι αδύνατον να εκτιμήσουμε την Ανάσταση χωρίς να μπορούμε να έχουμε νιώσει και αισθανθεί τις δικές μας μικρές εμπειρίες.

Αυτό το Πάσχα είναι μια θαυμάσια ευκαιρία μέσα από τις εμπειρίες μας, όχι να κατανοούμε αλλά να αισθανόμαστε τον εαυτό μας στην απόλυτη συστολή και διεύρυνση.

Αφιερώστε χρόνο αυτές τις λίγες ημέρες να φροντίσετε τον εαυτό σας και να τον προσεγγίσετε λίγο περισσότερο και φέρτε ελπίδα σε όσους την έχουν ανάγκη αυτήν την περίοδο της κρίσης.

Καλή Ανάσταση σε όλους!

“On this Easter morning, let us look again at the lives we have been so generously given and let us let fall away the useless baggage that we carry – old pains, old habits, old ways of seeing and feeling – and let us have the courage to begin again. Life is very short, and we are no sooner here than it is time to depart again, and we should use to the full the time that we still have.

We don’t realize all the good we can do.”

John O’Donohue, ποιητής και φιλόσοφος