Αν κάποιος έμπαινε σε ένα meeting και έλεγε: «Πριν ξεκινήσουμε, ας πάρουμε ένα λεπτό να αναπνεύσουμε και να βάλουμε μια πρόθεση» υπάρχει μεγάλη πιθανότητα κάποιος να σκεφτόταν: «Ωχ. Τι άλλο θα δούμε εδώ μέσα…»
Κι όμως. Υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη στιγμή πριν από κάθε meeting.
Εκείνα τα λίγα δευτερόλεπτα όπου: το σώμα κουβαλάει το προηγούμενο call το μυαλό τρέχει ήδη στην επόμενη υποχρέωση η προσοχή είναι παντού… εκτός από το meeting
Και παρ’ όλα αυτά, μπαίνουμε στο meeting με την προσδοκία ότι θα: ακούσουμε καθαρά, συνεργαστούμε ουσιαστικά, πάρουμε καλές αποφάσεις.
Όχι επειδή είμαστε αφελείς. Αλλά επειδή έτσι έχουμε μάθει να δουλεύουμε: σαν να μπορούμε να αφήσουμε το σώμα απ’ έξω και να φέρουμε μόνο το μυαλό στο τραπέζι.
Η νευροεπιστήμη, όμως, έχει μια διαφορετική άποψη.
Γιατί η ποιότητα της συνεργασίας ξεκινά πριν την ατζέντα
Οι περισσότεροι αντιπαθούν τα meetings επειδή συχνά δεν οδηγούν σε αποφάσεις, γεμίζουν ένταση ή σιωπή, αφήνουν μια περίεργη κόπωση στο τέλος.
Συνήθως η συζήτηση πάει στη δομή, στην ατζέντα, στον χρόνο.
Σπάνια πάει εκεί που πραγματικά ξεκινά το πρόβλημα: στην κατάσταση του νευρικού συστήματος των ανθρώπων που συμμετέχουν.
Γιατί όταν το αυτόνομο νευρικό σύστημα είναι σε κατάσταση άμυνας ή υπερδιέγερσης, ο εγκέφαλος:
- ακούει επιλεκτικά
- μπαίνει σε αντιδραστικότητα και δεν καταλαβαίνει
- δυσκολεύεται να συνθέσει διαφορετικές απόψεις
Aυτό είναι βιολογία.
Mindful meetings: όχι, δεν είναι «χαζομάρες»
Όταν ακούμε «mindful meeting», πολλοί φαντάζονται κάτι ασαφές, άβολο ή εκτός εργασιακής πραγματικότητας.
Κι αυτό είναι κατανοητό — συχνά το mindfulness έχει παρουσιαστεί αποκομμένο από την πίεση, την ευθύνη και τη λήψη αποφάσεων.
Το ενδιαφέρον είναι ότι, όταν αφαιρέσουμε τη γλώσσα και κρατήσουμε την ουσία, αυτό που μένει είναι απολύτως πρακτικό.
Έρευνα από το Cranfield Centre for Business Performance έδειξε ότι meetings στα οποία ο συντονιστής δημιουργεί συνθήκες που μοιάζουν με κατάσταση mindfulness:
- έχουν μεγαλύτερη εστίαση
- λιγότερη αντιδραστικότητα
- καλύτερη ποιότητα αποφάσεων
Όχι επειδή οι άνθρωποι «χαλαρώνουν». Αλλά επειδή μπαίνουν σε μια κατάσταση ενεργής, ρυθμισμένης προσοχής.
Τι συμβαίνει πραγματικά στο νευρικό σύστημα
Όταν πριν από ένα meeting γίνεται έστω μια μικρή παύση — 30 έως 60 δευτερόλεπτα ήρεμης αναπνοής ή σωματικής επίγνωσης ή καθαρής πρόθεσης, συμβαίνουν τρία σημαντικά πράγματα:
1. Μειώνεται η αυτόματη αντίδραση: Η προσοχή στο σώμα και στην αναπνοή βοηθά το νευρικό σύστημα να μετακινηθεί από την κατάσταση «τρέξε να φύγεις» σε κατάσταση μεγαλύτερης ασφάλειας.
2. Η προσοχή επικεντρώνεται: Αντί να σκορπίζεται σε εσωτερικούς διαλόγους, αρχίζει να οργανώνεται γύρω από το παρόν.
3. Δημιουργείται συν-ρύθμιση: Όταν ένας άνθρωπος στον χώρο (συνήθως ο facilitator ή ο manager) έχει ρυθμισμένο νευρικό σύστημα, αυτό λειτουργεί ως σήμα ασφάλειας για όλη την ομάδα.
Με απλά λόγια: το meeting ξεκινά από άλλη βάση.
Ένα λεπτό στην αρχή:
- μειώνει τις διακοπές
- μειώνει τις άμυνες
- δεν αφήνει τα meetings να ξεφεύγουν χωρίς να το καταλάβουμε.
Οπότε δεν είναι χάσιμο χρόνου. Κερδίζουμε χρόνο
Μια σκέψη για το τέλος
Τα meetings δεν είναι απλώς διαδικασίες. Είναι νευρικά γεγονότα.
Και αν μάθουμε να τα ξεκινάμε με λίγη περισσότερη επίγνωση, δεν αλλάζουμε μόνο το κλίμα.
Αλλάζουμε τον τρόπο που οι άνθρωποι: ακούν, σχετίζονται, αποφασίζουν.
Ίσως τελικά το πιο «business-oriented» πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να μάθουμε να δουλεύουμε με το νευρικό μας σύστημα — όχι εναντίον του.
